19 Ekim 2009 Pazartesi

Yalnızlığa Alışmalı

Bavulları hep toplu durmalı insanın..
Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı..
Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli..
İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı..
Yalnızlığa alışmalı..

Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti Dayanışma günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık..
Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı
Terörün bile bireyselleştiği çağdayızZaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır


İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa..
Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başım dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı

Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına..
"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşmılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne
Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok" denmeli, "belki de hiçbir zaman olmayacak"

Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı
Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır
Haklılığın onuru yaşatır insanı Susmanın utancı öldürür
O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan

Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı
Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı
Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli
Sessizliği, sese dönüştürebilmeli
Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan

Yollarla barışmalı
Yalnızlığa alışmalı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder